Sylvia Plath / not panosuneler demişler |
ÖLÜM A.Ş.
İki, elbette iki tane var.
Artık çok doğal görünüyor-
Başını kaldırıp da hiç bakmayan, şu Blake’inki gibi
Yusyuvarlak ve kapaklı gözlü
Şu, markası olan
Doğum izini sergileyen-
Kaynar suyun yara izini taşıyan,
Akrabanyn çıplak
Bakır pası
Kırmızı etim ben. Gagası
Yandan yandan şaklıyor: Daha onun olmadım.
Bana fotoğraflarda kötü çıktığımı söylüyor.
Bebelerin hastane buzdolabında
Nasıl da şeker göründüklerini
Söylüyor bana, boyun tarafında
Basit bir fırfır,
Sonra da İyon ölüm-giysilerinin
Yivli süsler,
Sonra da iki minik ayak.
Ne gülümser, ne de sigara içer.
Öteki yapar bunu,
Saçları uzun ve makuldür.
Alçak
Bir ışıltıya otuz bir çeker,
Sevilmek ister.
Ben tahrik etmem.
Çiçek yapar ayaz,
Kırağı bir yıldız yapar,
Ölü çan,
Ölü çan.
Birinin canına okundu.